Monomer, makromolekül ve polimer
IUPAC, polimeri makromoleküllerden oluşan bir madde olarak tanımlar. Makromolekül büyük bağıl molekül kütlesine sahip bir moleküldür; yapısında daha küçük birimlerden türeyen tekrarlar bulunabilir. Monomerler, polimerleşme sırasında bu yapının oluşmasına katılan başlangıç molekülleridir.
Polimer yalnızca plastik anlamına gelmez. Selüloz ve proteinler doğal polimer örnekleridir; polipropilen ve polietilen ise endüstride kullanılan sentetik polimerler arasındadır. Bir polimerin doğal kaynaklı olması tek başına biyobozunurluk veya düşük çevresel etki kanıtı değildir.
Temel sınıflar: termoplastik, termoset ve elastomer
Termoplastikler uygun sıcaklık aralığında yumuşayıp şekillendirilebilir. PP bu gruptadır. Tekrar işlenebilirlik, bozunma, kirlenme ve kullanım geçmişinin izin verdiği koşullara bağlıdır.
Termosetler kürlenme sonucunda ağ yapısı kazanır ve termoplastikler gibi yeniden eritilerek şekillendirilmez. Elastomerler ise uygun koşullarda büyük deformasyondan sonra önemli ölçüde geri dönebilen malzemelerdir. Bu sınıflandırmalar farklı yapısal ve mekanik özellikleri açıklar; her biri tek bir reçete değildir.
Polipropilen (PP) nerede kullanılır?
PP; enjeksiyon, ekstrüzyon ve lif/film üretimi gibi proseslerde kullanılan bir termoplastiktir. Homopolimer ve farklı kopolimer türleri bulunur. Grade seçimi; darbe davranışı, rijitlik, akış ve kullanım koşullarıyla ilişkilidir.
Aynı PP adı altında farklı teknik özelliklere sahip ürünler bulunabilir. Üretici veri sayfasındaki akış değeri ve test koşulları, tasarlanan parça ve proses ile birlikte okunmalıdır.
Polimeri seçmek, reçeteyi seçmek değildir
Ana polimer matristir. Pigment, stabilizatör, dolgu veya lifli girdiler eklenmesiyle reçetenin işleme ve kullanım davranışı değişebilir. Bu nedenle ham polimerin özelliklerini nihai parçaya aynen aktarmak doğru değildir.
MTN POLİMER’in BIO-LIF çalışması PP reçetelerinde sanayi kaynaklı lifli yan ürünlerin değerlendirilmesine odaklanır. Genel PP bilgisi, BIO-LIF içeren bir parçanın doğrulanmış dayanımını veya uygunluğunu göstermez; kontrol reçetesiyle test gerekir.